Lokafærsla
Við þökkum þeim sem á hlýddu, góðar stundir.
Bráðabirgðaheimasíða áður en við flytjumst á nýtt vefsvæði sem er í smíðum. Hér er að finna leiðarlýsingu á ferð okkar frá Laka í Núpstaðaskóg og einnig eldri blogg frá því við bjuggum í Skotlandi
Við fórum til Frakklands að heimsækja Helenu og Davíð. Þetta var aldeilis frábær ferð svo ekki sé meira sagt. Ég steig ekki fæti inn í musteri mammons allan tímann sem hlýtur að teljast mjög gott af sjötíu og sex ára gömlum manni að vera.
Að auki voru Helena og Davíð mjög dugleg að fara með okkur á alveg frábæra veitingastaði sem fara kannski framhjá túristum. Ég þreytist vart á að segja að þetta var alveg frábær ferð í alla staði. Maður uppötvar hvað Frakkar búa til ótrúlega góðan mat þegar maður kemur beint úr höfuðvígi djúpsteikingar, snakks og macaroni cheese. Daginn áður en við fórum heim fórum heim fóru Rannveig og Helena til Rúðuborgar að heimsækja ömmu frönsku og nýtti karlpeningurinn tímann vel, við byrjuðum á að fara á markaðinn að kaupa, matvæli til kvöldsins og löguðum svo til eldhúsið, flísalögðum og máluðum því þau eru að fara að flytja til LA og það þýðir víst ekki að láta leigusalann taka alla trygginguna fyrir viðgerðum. Við enduðum ferðina á að fara í picnic fyrir framan Eiffel turninn en það er eitthvað sem allir eiga að prófa, það má eiginlega segja að þetta sé eins og að sitja fyrir framan 300 metra háan kaldan varðeld, augun dragast alltaf aftur og aftur á turninn. Við getum ekki beðið eftir að fara til LA og hitta þau þar á næstunni. Við verðum bara að fara sem fyrst þannig að þau verði örugglega ekki búin að falla fyrir einhverri tískubylgju í mataræði, svo sem jurtafæði, Atkins, eða einhverru þaðan af verra svo ekki sé minnst á Bush ást.







Auk venjulegra skildustarfa í námi og starfi hefur fjölskyldan gert sér ýmislegt til dundurs undanfarið. Við fyrsta vott af sumri fórum við á strönd norðan við bæinn sem heitir Balmedie Beach. Ætlunin var að fara í flugdrekaleik en vindurinn stóð á sér og þurfti fjölskyldufaðirinn að hlaupa um alla strönd til að halda drekanum á lofti. En það þýddi ekkert að fara í fýlu og strákarnir fundu sér sitthvað til dundurs, byggðu virki og löguðu setlögin eftir einhverja krakkaskemmdarvarga.
Daginn eftir Balmedie kom tengdamamma/mamma/amma til okkar til að vera hjá okkur í þrjár vikur. Við nýttum tímann til hins ýtrasta í tilefni þess að vera aftur komin með fullan vinnudag á meðan amman gekk um alla borg á milli þess að koma strákunum í og úr skóla. Það lýtur út fyrir að Aberdeen City council treysti henni ekki alveg til að sjá um þetta starf því á sama tíma og þetta fyrirkomulag byrðjaði kom Alexander með þessa flík heim. Eins og hefur verið minnst á áður á þessum síðum eru skotar ansi uppteknir af "Health and Safety" en hins vegar má alveg spyrja hvort það væri kannski ráð að dreyfa endurskinsmerkjum sem hægt er að setja í vasa í stað þess að láta blessuð börnin klæðast eins og götusópara.
Ýmsir í þessari fjölskyldu segja að eitt það besta við Bretlandseyjar hljóta að vera hin margrómuðu “Tea rooms” en þar er hægt að fá te og skonsur. Þessi fyrirbæri er meðal annars hægt að finna í lok skoðunarferða í köstulum. Eitt slíkt var þefað uppi í Fyvie Castle sem er hér nokkuð fyrir utan bæinn. Ekki eru til neinar góðar myndir af kastalanum en hér á eftir má sjá hvernig er umhorfs í teherbergjum þeirra skota.
Við fórum líka í ránfuglaleiðangur með snert af skordýraveiðum. Annars vegar fórum við á stað þar sem villt fálkapar hefur aðsetur og reynir að koma upp ungum. Þar vorum við hvött til að pissa í tunnu við hlið kamarsins þar sem mannahland ku vera ansi virkt í að halda fjallaköttum í skefjum en einn slíkur gerði sig heimankominn í grennd hreiðursins . Að lokinni villtri náttúrunni fórum við í svokallað fálkasetur þar sem fuglarnir eru álíka villtir og aligæsir. Þessir fuglar gera ekki nokkurn skapaðan hlut nema þeir séu svangir og þeir fái mat fyrir sinn snúð. Þetta var samt voða gaman og við gáfum þeim svona eins og 2-3 kjúlla úr lúkunum.









Annars er það að frétta af Alexander að hann er farinn að yrkja á tveimur tungum og fékk sérstaka viðurkenningu fyrir að yrkja áróðursljóð um mengunarspúandi einkabíla. Höfundar þriggja bestu ljóða úr hverjum bekk fengu formlegt heimboð í Aberdeen Environment Education Centre. Nú er hann sem sagt kominn með Græna vottun um að hann hugsi um umhverfi sitt enda hefur hann aðeins þurft að segja foreldrunum til hvernig á að haga sér í nútímaþjóðfélagi. Um daginn kom fram í blöðum að bretar borði meiri kartöfluflögur heldur en öll Vestur Evrópa samanlagt. Það er kannski ekki að undra að svo sé því þeir kunna sko að ala upp neysluna í börnunum. Í þessari virðulegu móttöku var boðið upp á samlokur og kaffi fyrir fullorðna en börnin fengu "crisps".
Hvað meir, jú fórum í sumarbústað um helgina en ég á eftir að hlaða myndunum af þeirri reisu niður á tölvuna og því verður ferðasagan að koma aðeins seinna
Hjónin skelltu sér í páskafrí til höfuðborgar konungsveldisins, nefnilega london. Til fararinnar var var ferðast með eimreið með svefnklefum því okkur hafði verið talin trú um að með tveggja tíma flugferðalagi spýr maður jafn miklum koltvísiringsflór út í andrúmsloftið og við eðlilega árlega heimilisiðju meðaljóns á bretlandseyjum. Nú hvað um það við svona svaka umhvervisvæn og sváfum varla baun í þessu skrapatóli og vorum komin til London um átta leytið á Föstudaginn langa.
Fyrsti dagur kaupstaðarferðar fór að mestu í vitleysu á Oxford street og í nágrenni Covent Garden. Þetta er svosem ágæt iðja ef maður er í mógadonvímu eða kvenmaður en ég mæli ekkert sérstaklega með heilu dögunum á þessum slóðum, þó var hægt að fá ágætis veitingar hér og þar.
Á öðrum degi keyptum við okkur dagpassa með strætó af hollenskum þrælakaupmönnum því þennan dag átti að nota í að kynnast borginni.
Nei ég er ekki óléttur, myndin er bara tekin undir svo svakalega óþægilegu horni
Við keyrðum hring í london og fræddumst um hitt og þetta merkilegt en ég man nú ekki alveg eftir því hvað var sagt. Ferðinni var sem sagt heitið í Earth Galleries en eins og hvert mannsbarn veit nær ekki nokkurri átt að kalla söfn nú til dags Geological museum vegna þess að það er svo púkó. Þarna inni voru ýmsir dýrgripir náttúrunnar og þar af kalsíthnulli frá Helgustöðum og sérstakur veggur um mold. .. Við vorum alveg í kasti.

Eftir dágóða stund í EG eins og Skotinn myndi segja hoppuðum við aftur upp í strætó
Ferðinni var heitið niður að Big Ben & Co til að fara í bátsferð. Við röltum fyrst um svæðið og hittum þá fyrir ansi kumpánlega menn og það sem þeir höfðu fyrir stafni má skoða á eftirfarandi slóð:
http://www.youtube.com/watch?v=OSJJtFzbSgI
Þetta eru 35 Mb þannig að það er bara að ná sér í kaffisopa ef tengingin er hæg en þeir litu einhvern veginn svona út:
Að þessu sinni var tekin ákvörðun um að fara ekki upp í auga lundúna vegna anna, röðin var eflaust um fimm klukkutíma löng ég býst við að best sé að fara í augað í hávaða roki, þoku og rigningu til að minnka aðsókn.
Svo fórum við í bátsferð fulla af grenjandi krakkakróum og heyrðum ekkert hvað var verið að segja þannig að fræðsluhorn um nágrenni Thames ár verður að bíða betri tíma.
Á leiðinni upp á hótel reyndum við að heilsa upp á Bomber Tony en hann var ekki heima, við hugsuðum okkur þó gott til glóðarinnar þegar kæmi að fundum okkar og drottningar.
Rannveig utan við Downing street
Og sjá, páskadagur var notaður í enn meiri menningu og nánast ekkert búðaráp, fórum á Tate Modern og spekúleruðum í innsetningum og fleira merkilegu sem ég kann nú ekki alveg að nefna af því ég er svo mikill sveitamaður. Gerðum eitthvað aðeins meira menningarlegt en ég man ekki hvað það var v.þ.a. ég tók engar myndir eftir Tate.
Annar í páskum er líka til í London ólíkt því heiðna háskólaþorpi Aberdeen þannig að enn var töluvert af fólki í fríi. Við fórum í kínahverfið og fengum okkur gufu/djúp/sól/kryddsteikta önd og núðlur í morgunmat því við vildum ekki fara of svöng að hitta drottninguna. 
Rannveig að bíða eftir öndinni góðu
Bergur búinn að borða öndina góðu og kominn með fuglaflensu
Við vorum einhverra hluta vegna haldin þeirri grillu að hún ætlaði að taka á móti okkur með Earl Grey og gúrkusamlokum í Buckingham palace en þar tóku bara á móti okkur brosmildar enskar löggur með hríðskotabyssur og góða pósu fyrir myndatöku. Ég var svo móðgaður að ég fór ekki einu sinni í röð til að láta taka mynd af mér með löggu. Rannveig var alveg miður sín en við tókum svo gleði okkar á ný því með við ákváðum að fara til Camden town og láta bjóða okkur eiturlyf. Það lýtur út fyrir að ég sé ansi krimmalegur því mér var boðið allt milli himins og jarðar eins og jafnan þegar ég er í stórum borgum. Rannveig var greinilega of sveitó því hún fékk engin gylliboð.
Þannig fór um sjóferð þá, tókum svo lestina aftur til Glasgow yfir nótt og hittum strákana á flugvellinum en þeir höfðu verið heima á Íslandi í súkkulaðirússi.






