miðvikudagur, nóvember 18, 2009

Lokafærsla

Jæja, kominn tími til að hætta þessu bloggi. Bæði búin að verja ritgerðir, löngu flutt heim og höfum það bara ágætt þakka þér fyrir (þó að Rannveig liggji í svínaflensu).

Við þökkum þeim sem á hlýddu, góðar stundir.

miðvikudagur, ágúst 16, 2006

Stundum er svo gaman að vera stelpa

Athugasemd, þetta er ekki loka bloggfærsla. Hún verður nefnd LOKAFÆRSLA. Bara svona svo allt sé á tæru.

Jæja þá er draslið okkar á leið til Immingham og þaðan á skip til Íslands. Alveg er þetta merkilegt hvað maður getur sankað að sér miklu drasli á einu ári og alveg er það merkilegt að ég skuli alltaf vera jafn hissa á hverju ári. Það er nefnilega þannig að síðustu 5 ár í lífi mínu hef ég aldrei búið lengur en í 1 ár á sama stað. Hef skipt þrisvar um húsnæði á Íslandi og flutt tvisvar sinnum milli landa.

Nema hvað, er örugglega búin að henda 60 ruslapokum (ekki stórum svörtum reyndar, heldur svona meðal stórum Sainsbury´s pokum) af eintómu drasli, En annað magn fór í endurvinnslu en til að friða samviskuna fór ég með 6 poka af fötum, barnabílpúða, 2 nestisbox, 2 sett af skólabúningum og kojur í “charity chop”.
Ég segi til að friða samviskuna því mér var í alvöru flökurt á tímabili yfir hversu virk ég er í þessu neyðsluþjóðfélagi. Verst fannst mér þó hvað mér fannst ég hafa gert mikið góðverk að skila þessu af mér í “charity shop”. En eftir pínu sjálfskoðun vissi ég náttúrulega að raunverulega ástæðan fyrir því að ég fór með þetta í “charity shop” var sú að ég hafði ekki samviskunni að henda árs gömlum fötum í tunnuna svona fyrir utan það að hún var orðin troðfull. Oj barasta Rannveig, segi ég nú bara við sjálfa mig.

Billjard borðinu ætla ég að smygla inn í “tea roomið í Plant & Soil” á laugardagkvöldið, svo verða allir voða glaðir og hissa þegar þeir mæta í vinnu/skóla á mánudaginn og fara í “tea break”. Hver skyldi hafa komið með þetta, humm, Rannveig og Bergur ? Eigum við að taka einn leik og síðan munu allir faðmast og gráta voða mikið yfir því að við séum farin. Já, það er ákkúrat svona sem þetta mun verða.

Nema hvað, ætla ekki dvelja við þessar hugsanir lengur.

Framundan hjá okkur þessa vikuna er að halda kveðjuveislu. Eigum von á 30-40 gestum og það verður örugglega mjög skemmtilegt. Planið er þannig að ég, Steph og Catherine (sem eru bestu vinkonu mínar hér í Abbó) ætlum að hætta í vinnunni/skólanum í hádeginu á föstudag og skreppa í Sainbury´s og kaupa allskonar mat til að búa til svona “finger food”. Þær eru reyndar búnar að taka yfir veilsustjórnina en mér er alveg sama. Mér finnst bara fyndið og skemmtilegt hvað þær lifa sig inn í þetta. Nema hvað, svo förum við heim til mín, opnum kampavín og setjum einhverja stelputónlist á fóninn t.d. Robby Williams sem er náttúrulega lang flottastur hér í UK að minnsta kosti, og búum svo til “finger food-ið”. Nú nú, þegar þetta er allt saman tilbúið ætlum við allar í sturtu heima hjá mér (ekki saman samt ) og svo punta okkur og mála þar til gestirnir koma. Stundum er svo gaman að vera stelpa !

laugardagur, ágúst 12, 2006

Frakklandsferð (frh)

Fyrir þá sem eru alltaf á tánum og búnir að lesa bloggið, þá er búið að uppfæra textann því yfirvaldið sagði að það vantaði inn í textann. Einnig eru myndir komnar á:


http://community.webshots.com/user/bergurogrannveig/

föstudagur, ágúst 11, 2006

Frakklandsferð og lokaspretturinn

Ó mig auman, þvílík ógæfa og ómögulegheit. Í kvöld eru ekki góðar fréttir. Ég auglýsti vin minn Volvo til sölu í blaðinu í morgun og seldi hann áðan. Þvílík kvöl, þvílík pína. Enginn Volvo, engin gleði.

En Rannveig sagði: "Stattu þig strákur, horfðu fram á veginn". Og þá er víst ekki annað en að horfa fram á veginn (og einnig líta aðeins um öxl).

Við fórum til Frakklands að heimsækja Helenu og Davíð. Þetta var aldeilis frábær ferð svo ekki sé meira sagt. Ég steig ekki fæti inn í musteri mammons allan tímann sem hlýtur að teljast mjög gott af sjötíu og sex ára gömlum manni að vera.

Við byrjuðum á að fara í "Stóru höllina" og skoðuðum þar sýningu á undarlegum vélum. Þarna voru klósett á hjólum, sjálvirkir blaðsíðuflettarar, tíu tonna vélrænar bækur, eggjaloftbyssur, prumpuvélar og hitt og þetta fleira. Svo fórum við í katakompurnar og skoðuðum stafla af hauskúpum og beinagrindum. Einnig fórum við og heilsuðum upp á hana Lísu í Louvre, fórum í Pompidou, Montmartre á markaði og bara svona það sem túristar gera í París.

Að auki voru Helena og Davíð mjög dugleg að fara með okkur á alveg frábæra veitingastaði sem fara kannski framhjá túristum. Ég þreytist vart á að segja að þetta var alveg frábær ferð í alla staði. Maður uppötvar hvað Frakkar búa til ótrúlega góðan mat þegar maður kemur beint úr höfuðvígi djúpsteikingar, snakks og macaroni cheese. Daginn áður en við fórum heim fórum heim fóru Rannveig og Helena til Rúðuborgar að heimsækja ömmu frönsku og nýtti karlpeningurinn tímann vel, við byrjuðum á að fara á markaðinn að kaupa, matvæli til kvöldsins og löguðum svo til eldhúsið, flísalögðum og máluðum því þau eru að fara að flytja til LA og það þýðir víst ekki að láta leigusalann taka alla trygginguna fyrir viðgerðum. Við enduðum ferðina á að fara í picnic fyrir framan Eiffel turninn en það er eitthvað sem allir eiga að prófa, það má eiginlega segja að þetta sé eins og að sitja fyrir framan 300 metra háan kaldan varðeld, augun dragast alltaf aftur og aftur á turninn. Við getum ekki beðið eftir að fara til LA og hitta þau þar á næstunni. Við verðum bara að fara sem fyrst þannig að þau verði örugglega ekki búin að falla fyrir einhverri tískubylgju í mataræði, svo sem jurtafæði, Atkins, eða einhverru þaðan af verra svo ekki sé minnst á Bush ást.

Þá er ferðasaga búin og mál að horfa fram á veginn:

Við erum byrjuð að pakka og ganga frá okkar málum í skólanum. Við erum búin að selja alls konar drasl í gegn um póstlista í skólanum, mig langaði reyndar heilmikið að kaupa mér svartar lederhosen númer 16 sem voru til sölu en þar sem við erum með nóg dót fannst mér það ekki við hæfi.

Ætli við reynum ekki að hafa eitt lokablogg áður en við komum heim þann 21. ágúst þar sem þessi fréttaþjónusta var aðallega hugsuð til að láta fólk vita að við værum á lífi í vondu útlöndum þar sem allir hræðilegu hlutirnir gerast ólíkt litla fallega Íslandi.

mánudagur, júlí 31, 2006

Ferð á Miðjarðarhafi














Allar myndir eru á myndasíðu:


http://community.webshots.com/user/bergurogrannveig/

Þá rættist gamall draumur hjá Benedikt. Allt frá því við horfðum dreymandi augum á arabasnekkjurnar í Cannes í fyrra hefur Benedikt oft talað um það hvað það væri gaman að fara í sjóferð. Því ákváðum við að eyða öðrum helmingi frísins okkar um borð í MS. Norska gimsteini. Þetta er svo stórt skip (300 metra langt) að það má líkja þessu við það að allir íbúar Álftaness væru gestir og aðeins fleiri en Siglfirðingar að þjóna þeim. Hér á eftir fer stutt ferðasaga en engin ábyrgð er tekin á sagnfræðilegum fullyrðingum í þessum texta og er ekki talið viturlegt að hafa eftir í samtali við fólk sem hefur eitthvað smá vit á sögu Ítalíu og Rómaveldis.

Nú hvað um það, lagt var í hann frá Barcelona og siglt í einn og hálfan dag á sjó til Sikileyjar þar sem ferðinni var heitið upp á Etnu, stærsta eldfjall Evrópu. Nú þetta var gríðarleg fjallganga enda var búið að vara hjartveikt fólk að fara ekki í þessa för. Rútan keyrði okkur upp í 2000 metra hæð og svo fórum við um borð í Unimog sem keyrði okkur upp næstu 1000 metrana. Við rétt mistum af eldgosi sem hafði lokið tveimur dögum áður en við létum það ekki á okkur fá. Við fengum aðeins að labba með ítölskum fjallaleiðsögumanni sem sagði okkur frá svæðinu. Þetta var ansi magnað og gaman að sjá hvað loftþrýstingurinn var lágur uppi á fjalli (sjá mynd af flöskum þar sem vinstri flösku var lokað uppi á fjallinu áður en við fórum niður). Svo fórum við niður aftur og sigldum um kvöldið og nóttina til Napólí. Á leiðinni til Napólí var skipstjórinn svo elskulegur að sigla fyrir okkur fram hjá Strombólí sem er búið að gjósa síðustu tvö þúsund árin. Við náðum nú ekkert sérstökum myndum en eina má sjá á myndasíðu.
Fyrst við vorum byrjuð á þessu eldfjallaþema var ekki úr vegi að halda áfram og á þriðja degi ferðar fórum við upp á Vesúvíus og skoðuðum Pompeii. Þetta var álíka þrautaganga og á Etnu, rútan fór með okkur nánast upp á topp og við gengum svo síðasta spölinn. Okkur til sæmdar má nefna að það var 35 stiga hiti þennan dag og það var svo sem ekkert grín að labba miklar vegalengdir. Nú Vesúvíus er alveg afskaplega fallegt fjall og útsýnið þaðan nú bara ekkert svo slæmt. Ítalinn kann nú greinilega sitt fag því uppi á gígbarminum voru þrjár túristasjoppur og þar keyptum við okkur ískalt kaffi og héldum svo aftur niður. Þegar niður kom var haldið áleyðis til Pompeii en hún grófst undir ösku í gosi frá Vesúvíus árið 79 eftir Krist. Pompeii var nokkuð stór kaupstaður með um 20 þús. íbúum en í gosinu dóu um 60% þeirra og þeir sem lifðu af fluttu í burtu eftir gosið og borgin gleymdist í 1500 ár en fannst svo fyrir slysni. Það má í raun segja að þetta sé ekki besta bæjarstæði í heimi því aðeins um 20 árum fyrir gosið hafði öflugur jarðskjálfti riðið yfir og lagt stóran hluta borgarinnar í rúst. En rómverjar voru praktískir og hafði tekist að endurbyggja mikinn hluta borgarinnar með því að plástra í ónýtar byggingar og súlur með múrsteinum (sjá myndir). Á myndum má einnig sjá afsteypur af fólki sem dó í eldgosinu. Atburðarrásin var nokkurn vegin þannig að sjóðandi heit eldfjallaaska kom á fullu skriði niður fjallshlíðarnar og gróf bæinn að fullu. Fólk var því í raun grafið á einu augnabliki. Síðan harðnaði askan utan um líkama fólks. Síðar rotnuðu líkin í burtu og eftir sat beinagrind inni í holrúmi sem hrundi ekki saman vegna þess að askan hafði harðnað. Í uppgreftinum datt svo einum spekingnum í hug að hella gifsi inn í holrúmin og brjóta svo öskuna utan af. Þannig fengust nánast fullkomnar afsteypur af íbúum bæjarins. Að Pompeiiför lokinni var aftur haldið í skipið og siglt til Civitavecchia nálægt Róm. Við ákváðum að gefa Róm frí í þetta skiptið þar sem við sáum að við myndum eflaust ekki ná mjög yfirgripsmikilli sýn á borgina með því að vera þar í 6 til 8 tíma og við lágum því í móki á skipsdekkinu allan 5 dag ferðarinnar.
Á sjötta degi ferðar vorum við í grennd Pisa og því fórum við í stutta ferð þangað og fórum svo eyddum svo afgangi dagsins á ítalskri baðströnd. Nú ýmsir vita að í Pisa er skakkur turn. Turninn ásamt fleiri byggingum voru byggð af íbúum Pisa á 11 og 12 öld að mig minnir til að monta sig á að hafa stolið Arabagulli í sjóránum. Turninn var hannaður og byggður undir forystu heimamanns en hann ráðfærði sig ekki við jarðvegsfræðinga sem hefðu getað sagt honum að fúafen eru illa til þess gerð að halda uppi montsúlum úr marmara og ekki tókst betur til en að hann fór að síga á fjórða eða fimmta ári smíðinnar og voru því einungis byggðar fjórar hæðir í fyrstu lotu. Síðan kom langt hlé en næsti arkitekt (einnig heimamaður) hélt áfram smíði turnsins og í þetta sinn var hann réttur af. Árið 1990 eða 91 var honum svo lokað fyrir almenningi vegna ótta um að hann myndi hrynja. Heilmiklar lagfæringar eru búnar að fara fram á turninum á síðustu árum en við fórum ekki upp því aðeins það fá einungis 30 manns að fara upp á hálftíma fresti og það þarf að panta og blablabla þannig að það verður kannski bara gert seinna. Það þarf kannski ekki að taka fram að í Háskólanum í Pisa er hægt að læra allt milli himins og jarðar nema arkitektúr. Eftir heimsókn í Pisa fórum við á strandklúbb og lágum þar í nokkra tíma. Þetta var heilmikil bökun sem endaði á að Alexander fékk indverskt tattú og var hæst ánægður töffari. Um kvöldið var svo siglt áleiðis til Frakklands. Þetta kvöld var haldið “Chocholate Midnight Buffet for Chocoholics”. Þetta var reyndar svolítið svindl þar sem það var bannað að borða Eiffel turninn og fleiri þekkta staði.
Síðasta degi ferðar eyddum við með stuttu stoppi í Mónakó. Við skoðuðum höllina hjá Prinsinum og hluta formúlubrautarinnar. Utan við spilavítið í Monte Carlo drukkum við svo dýrasta bjór sem við höfum smakkað en það var svo sem allt í lagi því hann var bara nokkuð góður í 30 stiga hita. Á leiðinni til og frá Mónakó keyrðum við fram hjá húsum Bono, Tinu Törner, Elton John, og einhverjum fleiri spekúlöntum. Við vorum alveg upprifin af nálægðinni við stjörnurnar og eigum eftir að lifa á þessari upplifun lengi J.
Dagurinn í Frakklandi var stuttur og um þrjú leitið var siglt til áleiðis til Spánar og við komum svo heim í hina margrómuðu Aberdeen í gærkvöldi.

Þannig er nú það í pottinn búið, förum til Glasgow að skila ormunum til pabba síns til Íslands á morgun og svo við tvö til Parísar að hitta Helenu og Davíð 2 vikum áðue en þau flytja til LA - USA. Hver veit nema við skoðum eitthvað fleira en Zara, Top Shop og H&M þar þannig að það verði hægt að vera með aðra ferðasögu.

fimmtudagur, júlí 20, 2006

Nýjar myndir !!!!!

eru komnar á:
http://community.webshots.com/user/bergurogrannveig/
Þetta eru myndir frá hinum ýmsu viðburðum í lífi fjölskyldunnar undanfarið.

Einnig eru komin tvö vídéó af strákunum frá því þegar skólinn setti upp söngleikinn Jósef eftir Sir Andrew Loyd Webber með miklum tilþrifum. Benedikt lék jósef þegar hans bekkur var á sviðinu en Alexander lét sér nægja að styðja við bakið á Jósef í sínum bekk.

http://www.youtube.com/watch?v=RJX2D7_48ts

http://www.youtube.com/watch?v=1npjwfYd4pE

föstudagur, júlí 14, 2006

Það hafa þeir fullorðnu sem fyrir þeim er haft



Á ísköldu vetrarkvöldi í nóvember síðastliðnum vorum við norpandi niður í bæ eitthvað að sýsla. Töluverðs pirrings gætti í hópnum vegna kuldabolabits og almennar þreytu. Þetta var á hinum fróma vegi School hill. Þá varð Alexander litið inn um gluggan á mikilli búð er Games Workshop heitir og í glugganum sá hann Lord of the rings kalla og hina og þessa stríðskalla. Nú morðtól og ævintýraverur kalla að sjálfsögðu á unga drengi og fórum við inn í þessa búð. Og það var ekki aftur snúið, eftir þetta gengur flest hjá Alexander út á Warhammer 40000 sem er innpakkaður ævintýraheimur fyrir börn á öllum aldri. Hann er búinn að vera að safna Space marines og er þjóðflokkur sem kallast "Salamandras" en það mætti líkja þeim við blending af þeldökkum manni og ráðagóða róbotnum (Short Circuit- ef einhver man eftir honum). Í búðinni er hægt að líma og mála kalla og uppi á lofti eru spilaborð fyrir viðskiptavini. Nú þeir kalla nú ekki allt ömmu sína þeir sem reka þetta batterí enda er boðið upp á ókeypis námskeið fyrir hugsanlega og nýja neytendur þar sem þeir eru veiddir inn í leikinn.

Nú eins og margir vita er Alexander ekki fullorðinn og höfum við því þurft að skiptast á að fara með honum þegar eru spilaeftirmiðdegi. Þetta hefur orðið til þess að ég hef þurft að finna mér eitthvað til dundurs og er byrjaður að safna Orkum en þeir eru ofbeldisfyllstu kvikindin um víða veröld en enn sem komið er nær alexander alltaf að slátra mér. En bíðum og sjáum.




Mannskapurinn vaninn við spilaborðið


Heil borg úr klósettrúllum


Alexander hefur stundum verið með Benedikt í vinnu við að grunna kalla

Nýbúinn að kaupa Liðþjálfa með tvöfalda "plasmacannon" og "wide bore destroyer pistol"

miðvikudagur, júlí 12, 2006

Útskýring

Vegna miskilnings sem virðist vera uppi meðal lesenda síðunnar telur ritstjórn rétt að árétta hvað er átt við með orðatiltækinu "autosampler" eða sýnamatara .

Slík tæki má til dæmis fá fyrir lítinn pening á ebay og geta þau gert fólki lífið auðveldara fyrir inni á rannsóknastofum með því að raða sýnum sjálvirkt inn í efnagreiningartæki.

Nú verður gripið niður í auglýsingu fyrir íhlut í sýnamatara á ebay:















Þetta er 18 sýna snúningsbakki. Hann lýtur út fyrir að vera hannaður til að kæla eða hita sýni eða úr gömlum sýnamatara en skilgreindur tilgangur er ókunnur. Þessi eining hefur átján hólf mert 0-17. Glösin fylgja með. Einingin er í góðu standi en óvíst er um hvort hún virki. Glösin eru í góðu til framúrskarandi ástandi. Gjörið svo vel að bjóða af visku og gangi ykkur vel.

...Fleira var það ekki að svo stöddu

mánudagur, júlí 10, 2006

Sitt lítið af hverju


Já ég veit, erum mjög lélegir bloggarar. Það er bara svo mikið að gera hjá okkur að þegar frítími gefst er bara öll "blogg-orkan" búin. Höfum samt ákveðið að vera duglegri við þetta, fyrst það voru jú við sem tókum þá ákvörðun að byrja að blogga, þannig að ekki gefast upp, halda áfram að kíkja á síðuna við og við.

Af Aberdeen Háskóla er það að frétta að útskriftir eru framkvæmdar hér í massavís með tilheyrandi koktelboðum í lystigarði háskólans. Þetta fer ekki fram hjá okkur Bergi, því deildin okkar er staðsett í miðjum garðinum. Ekki nóg með það heldur fékk Joanne Rowling (sést á meðfylgjnadi mynd), höfundur Harry Potter bókana alveg sérstaka viðurkenneningu (Doctor of Laws) fyrir framúrskarandi störf bæði í þágu ritsmíða og stykja til MS rannsókna í læknadeildinni við Aberdeen Háskóla. Við erum að vonum mjög stolt af þessum afrekum hennar og af þeim fallegum ummælum sem hún lét falla í garð háskólans og voru þau eftirfarandi:

“I am extremely honoured to be receiving this Honorary Degree from such a distinguished Scottish University, with such a dynamic international reputation". (Er þetta ekki yndislegt).

Af náminu er það að frétta að allt gengur vel. Er núna að vinna úr einni tilraun sem ég er búin að vera með gangi frá því í mars og merkilegt nokk, þá er ég bara með þessi fínustu gögn. Ég persónulega hafði enga trú á þessu hjá mér og því er ég alveg sérstaklega hamingjusöm yfir þessu. Alltaf gott þegar maður býst við engu en fær svo smá...Þetta kemur sér líka mjög vel því ég er nú á fullu að skrifa skýrslu úr öllu því sem ég er búin að gera því ég er að fara í munnlegt próf, svona "mini-vörn", með "2 internal examiners" sem munu að lokum meta hvort ég sé hæf til að halda áfram í doktorsmámi. Svo er bara stefnan á að skrifa 2 pappíra þegar ég kem heim í lok ágúst sem ætti að vera lokið um jólin. Þá verð ég bara nokkuð langt á veg komin með þetta nám mitt held ég nú barasta.

Nú nú, Bergur tekur öllu með jafnaðargeði, fær aldrei nein stressköst eins og ég (enda ekki kona) og framleiðir gögn eins og hann fái borgað fyrir það (humm, reyndar fær hann borgað fyrir það) og er á áætlun enda mikill skipulagsmaður (ég kalla hann stundum litla "ofur-auto-samplerinn minn" - smá lókal rannsóknastofu húmór).

Já svo er náttúrulega frá því að segja að við Bergur fórum í BBQ veilsu um daginn. Þar var mjög gaman og svo sem ekkert fréttnæmt um hana að segja, nema kannski frá einu sem ég er enn ekki alveg viss með hvort ég eigi að vera ánægð með eða fara í tilvistarkreppu út af.

Þannig er mál með vexti að ég skemmti mér bara stórvel, var í góðu skapi og skemmtileg tónlist í gangi. Svo skemmtileg þótti mér hún að ég hafði orð á því við gestgjafann sem sagði "Oh thanks, you must be such a cool mum". Þá kemur stóra spurningin. Þýðir þetta að viðkomandi finnist ég vera svo mikil kelling vegna þess að ég er tveggja barna móðir að ég ætti bara að hlusta á einhverja Broadway söngleiki eða á Barböru Straisand eða er ég bara svona cool pæju mamma. Er ekki viss...þarf aðeins að melta þetta áfram. Melti melti melt... er enn ekki viss...

Svo ætla ég bara að enda þetta blogg á verðlista sem hangir upp á vegg í "tearoom-inu" okkar upp í skóla. Mér finnst hann nokkuð skondinn og vildi fá að deila honum með ykkur lesendur góðir (ef einhverjir eru eftir)

Tearoom Price List

Posh Food
Devine Chocolate
Chocolate ginger buscuits
Shortbread
Maya Gold

Middle Class food
Tea (from the pot)
Apricots (organic, 100g)
Mango (organic, 50g)
Sesame bar (organic)
Crisps (large and small)
Banana chips
Yoghurt coated raisins
Mint Chocolate

Working Class Food
Twix
Bounty
Crunchie
Nuts
Kit Kat
Cheddars
Flapjack
Mixed nuts & raisins

Tillydrone fud (food) - Tillydrone er eitt af glæpahverfunum hér í Aberdeen, þar sem hægt er að finna "needle bins" inn á leikvöllunum svo litlu börnin séu ekki að leika sér með heróin nálar í sandkassanum
Pot of noodle
Carlsberg
Lollipops

sunnudagur, júní 25, 2006

Allar myndir með þessu bloggi eru á http://community.webshots.com/user/bergurogrannveig/
Heimildamyndataka hefur ekki verið alveg samfelld á ferðalögum okkar okkar vegna rafhlöðuvandræða en myndatextinn ætta að skýra eitthvað.

Hér er búið að ganga á með heimsóknum og mannaferðum. Nýr fjölskyldumeðlimur var tekinn inn í innsta hring þegar mamma og pabbi komu í heimsókn og færðu með sér nýja vinnukonu, nefnilega Ingunni systur. Hún ætlar að vera með okkur þangað til við förum í sumarfrí. Þetta fór allt á besta veg og veðrið var að sjálfsögðu gott eins og alltaf þegar þau koma í heimsókn. Við fórum að sjálfsögðu í wiskýverksmiðju ásamt því að borða á alvöru sveitakrá. Fórum einnig í skógargöngu og gerðum sitthvað fleira okkur til dundurs. Síðan unnu hjónin í viku eða þangað til 17. júní rann upp, þá fóru flest okkar til Edinborgar á þjóðhátíðardagshátíðarhöld og pulsupartí. Á meðan við fengum okkur okkur pulsur tók Rannveig á móti ömmu sinni sem kom og var hjá okkur í viku. Svo komu Fúsi frændi Rannveigar og María kona hans á sunnudeginum og voru í tvo daga. Nú aftur var haldið af stað í wiskýverksmiðju og á skoskan sveitapöbb. Reyndum að mini eimingarketil fyrir Fúsa í bústaðinn en ekkert gekk, það verður bara að finna hann seinna. Amman fékk líka að sjá Balmoral sem er sumarafdrep kóngafjölskyldunnar þegar hún vill fá frí frá konunglegu amstri hversdagsins. Einnig fórum við á Hálandaleikana með ömmunni og horfðum á drumbakast, sekkjapípu- og danskeppnir, sjá link á vídeó hér að neðan.

http://www.youtube.com/v/k8Bsm2EORmo
Allar myndir með þessu bloggi eru á http://community.webshots.com/user/bergurogrannveig/
Heimildamyndataka hefur ekki verið alveg samfelld á ferðalögum okkar okkar vegna rafhlöðuvandræða en myndatextinn ætta að skýra eitthvað.

Hér er búið að ganga á með heimsóknum og mannaferðum. Nýr fjölskyldumeðlimur var tekinn inn í innsta hring þegar mamma og pabbi komu í heimsókn og færðu með sér nýja vinnukonu, nefnilega Ingunni systur. Hún ætlar að vera með okkur þangað til við förum í sumarfrí. Þetta fór allt á besta veg og veðrið var að sjálfsögðu gott eins og alltaf þegar þau koma í heimsókn. Við fórum að sjálfsögðu í wiskýverksmiðju ásamt því að borða á alvöru sveitakrá. Fórum einnig í skógargöngu og gerðum sitthvað fleira okkur til dundurs. Síðan unnu hjónin í viku eða þangað til 17. júní rann upp, þá fóru flest okkar til Edinborgar á þjóðhátíðardagshátíðarhöld og pulsupartí. Á meðan við fengum okkur okkur pulsur tók Rannveig á móti ömmu sinni sem kom og var hjá okkur í viku. Svo komu Fúsi frændi Rannveigar og María kona hans á sunnudeginum og voru í tvo daga. Nú aftur var haldið af stað í wiskýverksmiðju og á skoskan sveitapöbb. Reyndum að mini eimingarketil fyrir Fúsa í bústaðinn en ekkert gekk, það verður bara að finna hann seinna. Amman fékk líka að sjá Balmoral sem er sumarafdrep kóngafjölskyldunnar þegar hún vill fá frí frá konunglegu amstri hversdagsins. Einnig fórum við á Hálandaleikana með ömmunni og horfðum á drumbakast, sekkjapípu- og danskeppnir, sjá vídeó hér að neðan.

mánudagur, júní 05, 2006

Auk venjulegra skildustarfa í námi og starfi hefur fjölskyldan gert sér ýmislegt til dundurs undanfarið. Við fyrsta vott af sumri fórum við á strönd norðan við bæinn sem heitir Balmedie Beach. Ætlunin var að fara í flugdrekaleik en vindurinn stóð á sér og þurfti fjölskyldufaðirinn að hlaupa um alla strönd til að halda drekanum á lofti. En það þýddi ekkert að fara í fýlu og strákarnir fundu sér sitthvað til dundurs, byggðu virki og löguðu setlögin eftir einhverja krakkaskemmdarvarga.















Daginn eftir Balmedie kom tengdamamma/mamma/amma til okkar til að vera hjá okkur í þrjár vikur. Við nýttum tímann til hins ýtrasta í tilefni þess að vera aftur komin með fullan vinnudag á meðan amman gekk um alla borg á milli þess að koma strákunum í og úr skóla. Það lýtur út fyrir að Aberdeen City council treysti henni ekki alveg til að sjá um þetta starf því á sama tíma og þetta fyrirkomulag byrðjaði kom Alexander með þessa flík heim. Eins og hefur verið minnst á áður á þessum síðum eru skotar ansi uppteknir af "Health and Safety" en hins vegar má alveg spyrja hvort það væri kannski ráð að dreyfa endurskinsmerkjum sem hægt er að setja í vasa í stað þess að láta blessuð börnin klæðast eins og götusópara.









Ýmsir í þessari fjölskyldu segja að eitt það besta við Bretlandseyjar hljóta að vera hin margrómuðu “Tea rooms” en þar er hægt að fá te og skonsur. Þessi fyrirbæri er meðal annars hægt að finna í lok skoðunarferða í köstulum. Eitt slíkt var þefað uppi í Fyvie Castle sem er hér nokkuð fyrir utan bæinn. Ekki eru til neinar góðar myndir af kastalanum en hér á eftir má sjá hvernig er umhorfs í teherbergjum þeirra skota.



























Við fórum líka í ránfuglaleiðangur með snert af skordýraveiðum. Annars vegar fórum við á stað þar sem villt fálkapar hefur aðsetur og reynir að koma upp ungum. Þar vorum við hvött til að pissa í tunnu við hlið kamarsins þar sem mannahland ku vera ansi virkt í að halda fjallaköttum í skefjum en einn slíkur gerði sig heimankominn í grennd hreiðursins . Að lokinni villtri náttúrunni fórum við í svokallað fálkasetur þar sem fuglarnir eru álíka villtir og aligæsir. Þessir fuglar gera ekki nokkurn skapaðan hlut nema þeir séu svangir og þeir fái mat fyrir sinn snúð. Þetta var samt voða gaman og við gáfum þeim svona eins og 2-3 kjúlla úr lúkunum.






































































Annars er það að frétta af Alexander að hann er farinn að yrkja á tveimur tungum og fékk sérstaka viðurkenningu fyrir að yrkja áróðursljóð um mengunarspúandi einkabíla. Höfundar þriggja bestu ljóða úr hverjum bekk fengu formlegt heimboð í Aberdeen Environment Education Centre. Nú er hann sem sagt kominn með Græna vottun um að hann hugsi um umhverfi sitt enda hefur hann aðeins þurft að segja foreldrunum til hvernig á að haga sér í nútímaþjóðfélagi. Um daginn kom fram í blöðum að bretar borði meiri kartöfluflögur heldur en öll Vestur Evrópa samanlagt. Það er kannski ekki að undra að svo sé því þeir kunna sko að ala upp neysluna í börnunum. Í þessari virðulegu móttöku var boðið upp á samlokur og kaffi fyrir fullorðna en börnin fengu "crisps".

Hvað meir, jú fórum í sumarbústað um helgina en ég á eftir að hlaða myndunum af þeirri reisu niður á tölvuna og því verður ferðasagan að koma aðeins seinna

fimmtudagur, maí 11, 2006

Lundun

Hjónin skelltu sér í páskafrí til höfuðborgar konungsveldisins, nefnilega london. Til fararinnar var var ferðast með eimreið með svefnklefum því okkur hafði verið talin trú um að með tveggja tíma flugferðalagi spýr maður jafn miklum koltvísiringsflór út í andrúmsloftið og við eðlilega árlega heimilisiðju meðaljóns á bretlandseyjum. Nú hvað um það við svona svaka umhvervisvæn og sváfum varla baun í þessu skrapatóli og vorum komin til London um átta leytið á Föstudaginn langa.

Fyrsti dagur kaupstaðarferðar fór að mestu í vitleysu á Oxford street og í nágrenni Covent Garden. Þetta er svosem ágæt iðja ef maður er í mógadonvímu eða kvenmaður en ég mæli ekkert sérstaklega með heilu dögunum á þessum slóðum, þó var hægt að fá ágætis veitingar hér og þar.

Á öðrum degi keyptum við okkur dagpassa með strætó af hollenskum þrælakaupmönnum því þennan dag átti að nota í að kynnast borginni.


Nei ég er ekki óléttur, myndin er bara tekin undir svo svakalega óþægilegu horni

Við keyrðum hring í london og fræddumst um hitt og þetta merkilegt en ég man nú ekki alveg eftir því hvað var sagt. Ferðinni var sem sagt heitið í Earth Galleries en eins og hvert mannsbarn veit nær ekki nokkurri átt að kalla söfn nú til dags Geological museum vegna þess að það er svo púkó. Þarna inni voru ýmsir dýrgripir náttúrunnar og þar af kalsíthnulli frá Helgustöðum og sérstakur veggur um mold. .. Við vorum alveg í kasti.

Eftir dágóða stund í EG eins og Skotinn myndi segja hoppuðum við aftur upp í strætó

Ferðinni var heitið niður að Big Ben & Co til að fara í bátsferð. Við röltum fyrst um svæðið og hittum þá fyrir ansi kumpánlega menn og það sem þeir höfðu fyrir stafni má skoða á eftirfarandi slóð:

http://www.youtube.com/watch?v=OSJJtFzbSgI

Þetta eru 35 Mb þannig að það er bara að ná sér í kaffisopa ef tengingin er hæg en þeir litu einhvern veginn svona út:

Að þessu sinni var tekin ákvörðun um að fara ekki upp í auga lundúna vegna anna, röðin var eflaust um fimm klukkutíma löng ég býst við að best sé að fara í augað í hávaða roki, þoku og rigningu til að minnka aðsókn.

Svo fórum við í bátsferð fulla af grenjandi krakkakróum og heyrðum ekkert hvað var verið að segja þannig að fræðsluhorn um nágrenni Thames ár verður að bíða betri tíma.

Á leiðinni upp á hótel reyndum við að heilsa upp á Bomber Tony en hann var ekki heima, við hugsuðum okkur þó gott til glóðarinnar þegar kæmi að fundum okkar og drottningar.

Rannveig utan við Downing street

Og sjá, páskadagur var notaður í enn meiri menningu og nánast ekkert búðaráp, fórum á Tate Modern og spekúleruðum í innsetningum og fleira merkilegu sem ég kann nú ekki alveg að nefna af því ég er svo mikill sveitamaður. Gerðum eitthvað aðeins meira menningarlegt en ég man ekki hvað það var v.þ.a. ég tók engar myndir eftir Tate.

Annar í páskum er líka til í London ólíkt því heiðna háskólaþorpi Aberdeen þannig að enn var töluvert af fólki í fríi. Við fórum í kínahverfið og fengum okkur gufu/djúp/sól/kryddsteikta önd og núðlur í morgunmat því við vildum ekki fara of svöng að hitta drottninguna.

Rannveig að bíða eftir öndinni góðu

Bergur búinn að borða öndina góðu og kominn með fuglaflensu

Við vorum einhverra hluta vegna haldin þeirri grillu að hún ætlaði að taka á móti okkur með Earl Grey og gúrkusamlokum í Buckingham palace en þar tóku bara á móti okkur brosmildar enskar löggur með hríðskotabyssur og góða pósu fyrir myndatöku. Ég var svo móðgaður að ég fór ekki einu sinni í röð til að láta taka mynd af mér með löggu. Rannveig var alveg miður sín en við tókum svo gleði okkar á ný því með við ákváðum að fara til Camden town og láta bjóða okkur eiturlyf. Það lýtur út fyrir að ég sé ansi krimmalegur því mér var boðið allt milli himins og jarðar eins og jafnan þegar ég er í stórum borgum. Rannveig var greinilega of sveitó því hún fékk engin gylliboð.

Þannig fór um sjóferð þá, tókum svo lestina aftur til Glasgow yfir nótt og hittum strákana á flugvellinum en þeir höfðu verið heima á Íslandi í súkkulaðirússi.

sunnudagur, apríl 23, 2006

Þrefalt húrra fyrir drottningunni: Húrra, húrra, HÚRRA

Á föstudaginn var mikið um dýrðir í Sameinaða Konungdæminu, einvaldurinn áttræður. Hér á eftir fer brot af því besta sem gert var í tilefni dagsins.

Dagurinn hjá hennar hátign hófst á hefðbundnum göngutúr um Windsor í fylgd Philips prins meðal almúgans. Að loknum göngutúr dró hún sig í hlé í Windsor kastala, las afmæliskort (20 þús kort og 17 þús email), fékk sér konunglega gúrkusamloku og sérstaklega lagað te í tilefni dagsins.
Drottningin var hrærð yfir þeim fjölda heillaóskaskeyta sem henni bárust og í persónulegu þakkarbréfi sagði:
"I have been very touched by what you have written and would like to express my gratitude to you all from making this day such a special one for me"

Aðspurð hvers hún óskaði sér í afmælisgjöf sagði húneftir nokkra umhugsun.
"Oh, I don't think there's anything I'd like. A nice sunshiny day - that would be nice"

Á meðan drottningin hélt sér upptekinni með lestri almúgabréfa fór sonur hennar, Karl prins af Wales, með konunglegri tvíþekju til hinnar merku borgar Aberdeen í norðaustur Skotlandi. Þar opnaði hann nýuppgert Gordon highlanders safn að viðstöddu fögru föruneyti framámanna í borginni og umhverfi hennar. Eiginkona prinsins, Camilla hertogaynja af Rothesay, var ekki viðstödd þar sem hún var önnum kafin í undirbúningi kvöldverðar í Kew höll er stendur í hinum margrómuðu Kew grasagörðum. Karl staldraði stutt við í Aberdeen og flaug aftur heim í eftirmiðdaginn vegna undirbúnings kvöldverðarins.

Mikið var um dýrðir í Kew höll og 26 meðlimum fjölskyldunnar var boðið að njóta krónhjartarsteikur og meðlætis með Hennar hátign og ektamanni hennar hertoganum af Edinburgh.


Prinsinn af Wales og spúsa hans, Hertogaynjan af Rothesay voru gestgjafar kvöldsins.
Á gestalista voru eftirfarandi:
Hertogaynjan af Cornwall, William og Harry prinsar, hertoginn af York og dætur hans Eugenie prinsessa og Beatrice prinsessa.

Ennfremur var jarlinum og jarlynju? af Wessex boðið, Royal prinsessu og ektamanni hennar afturaðmíráli (Rear Admiral) Tim Laurence, Pétri og Zöru Phillips (almúgafólk?, nei varla), hertoganum og hertogaynjunni af Glaucesster, hertoganum og hertogaynjunni af Kent, Prinsinum og Mikjáls prinsessu af Kent og Alexöndru prinsessu.

Að lokum var Linley greifa og greifynju og Lafði Söru Chatto og Daniel Chatto boðið. Börnum Margrétar Prinsessu og spúsum þeirra var einnig boðið.

Þýtt (að mestu) og staðfært úr hinu virta fréttablaði, Evening Express.

fimmtudagur, apríl 20, 2006

Að loknu páskafríi

Ja sko, hvern hefði grunað þetta, barnið bara komið með blátt bevís í bardagalistinni TKD. Tók bláa beltið um daginn úti í Peterhead sem má í raun líkja við Eyrarbakka á Íslandi, ekkert nema eitt fangelsi, félagsmiðstöð og fiskur.



















Um svipað leyti og Alex fékk beltið heimsóttum við nokkuð furðulegan bæ sem heitir Findhorn.





























Strákarnir fyrir utan "ráðhúsið" þar sem stjórnskipulegar ákvarðanir eru teknar með sérstöku tilliti til andanna sem sveima yfir lífinu og gefa gróðrinum lífskraft. Fyrir utan ráðhúsið var tjörn með fleiri tugum froska sem hafa nú fengið eitthvað sterkara heldur en vanilludropa enda var þeim alveg sama þó maður kássaðist í þeim.














Findhorn er gömul hippakommúna sem endurfæddist sem "ecovillage" fyrir nokkrum árum. Sagan er þannig að þrír hippar, hjón og vinkona fluttu til Skotlands til að reka hótel. Það gekk voða vel og hótelið var orðið nokkuð vinsælt en þá var gerð skipulagsbreyting og fólkið var rekið. Nú þau áttu ekki mikinn pening og urðu þau sér því úti um hjólhýsi og settust að á söndunum við Findhorn. Nú áfram héldu blankheitin og þau sáu því að eitthvað þurfti að gera, annari konunni datt þá í hug að ráð gæti verið að rækta matjurtir. Manninum þótti þetta þjóðráð og bar skít í sandinn og sáði. Það vildi svo vel til að önnur konan gat talað við andana sem skilja plönturnar og þeir sögðu henni hvað þeir vildu borða. Úr þessu varð heljarmikil ræktun ("The legendary garden of Findhorn") þar sem þau hjónin ræktuðu allt upp í 10 kílóa kálhausa og geri aðrir betur.

Hér anda húsin og allir eru í voða góðu sambandi við jörðina og plönturnar þannig að við komum alveg endurnærð heim í grámann í Aberdeen.














Útrás eftir rólegheitin í Findhorn

Eftir förinna til Findhorn luku strákarnir síðustu vinnuviku sinni í skólanum og Benedikt fékk loksins langþráð "Sunny Spellers Certificate" þannig að nú eru þeir báðir búnir að fá "Certificate of Achievement".

Um daginn fór Rannveig til Wales að moka mold og í tilefni þess að meðalskynsemi minnkaði markvert á heimilinu var gerð tilraun með það hvort það væri hægt að fá súkkulaðisjokk með áköfu áti kókómatvara á innan við mínútu. Þótti við hæfi að setja minnsta skrokkinn í þetta verkefni. Til að gera langa sögu stutta gerðist ekki neitt og Benedikt fékk sér þrjá banana, hamborgara og sitthvað fleira í hádegismat klukkutíma seinna. Mér þykir þetta renna enn frekari stoðum undir kenningu mína um að Benedikt sé með svarthol í maganum.















Ferðasaga frá London kemur fljótlega.